Δύο πράγματα δεν έχουν όριο: Το σύμπαν και η ανθρώπινη βλακεία. Και για το πρώτο δεν είμαστε σίγουροι…
ΠΟΛΙΤΙΚΑ
Φήμες και παπαγαλάκια
010/06/2010
Από τις αρχές του χρόνου, όποιος διάβαζε ή άκουγε αναλύσεις για την οικονομική κατάσταση, τα spread, τα C.D.S. κτλ ένα πράγμα καταλάβαινε: κάποιοι είχαν στοιχηματίσει στη χρεωκοπία της Ελλάδας.
Ποιοι ήταν αυτοί οι κάποιοι; Ονόματα δεν λέει κανείς, αλλά μάλλον οι οίκοι αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας (Standard & Poor’s, Fitch και Moody’s), κάποιοι μεγαλοεπενδυτές και ποιος ξέρει και ποιος άλλος, δεν φαίνεται να είναι άσχετοι με το θέμα.
Τι σημαίνει είχαν στοιχηματίσει στη χρεωκοπία; Οικονομολόγος δεν είμαι, αλλά από τα λίγα που καταλαβαίνω, φαίνεται ότι αυτοί οι κάποιοι θα κέρδιζαν λεφτά μόνο αν η Ελλάδα έπεφτε έξω τελείως και δεν θα κέρδιζαν αν τα κατάφερνε.
Μέχρι τον Απρίλιο λοιπόν, η Ελλάδα δανειζόταν “από τις αγορές” με εξωφρενικά επιτόκια, μεγαλύτερα μέχρι και 7-8 % από αυτά που δανειζόταν η Γερμανία. Και η ασφάλιση αυτών των δανείων (τα CDS δηλαδή) ήταν πανάκριβη. Άρα υποθέτω ότι πουλώντας ακριβά δάνεια, τα οποία ασφαλίζεις επίσης ακριβά, βγάζεις πολλά λεφτά, οπότε να το στοίχημα που λέγαμε.
Αυτά είναι γνωστά και αποτελούν ιστορία. Εμένα αυτό που μου κάνει εντύπωση ξεκινάει λίγο μετά. Η Ελλάδα δέχτηκε ένα πακέτο βοήθειας (Ε.Ε. και Δ.Ν.Τ.) με σκοπό να γλιτώσει τη χρεωκοπία. Ζόρικο πακέτο, με πολύ σκληρά μέτρα, όπως είναι γνωστό, αλλά για πόσο θα συνεχίζαμε να δανειζόμαστε με Spread 700 μονάδων;
Αμέσως μετά την ανακοίνωση του πακέτου, άρχισε να διαδίδεται από στόμα σε στόμα ότι στις 19 Μαΐου η Ελλάδα θα χρεοκοπήσει, οπότε τα λεφτά στις τράπεζες δεν θα αξίζουν μία. Θα γυρίσουμε στη δραχμή (με ποιο τρόπο κανείς δεν λέει), θα γίνει και υποτίμηση 50% (γιατί 50 και όχι, ας πούμε, 70 ή 30 επίσης κανείς δεν το λέει).
Ποια η λύση λοιπόν; Η κλασσική ελληνική του παρτάκια, η οποία συνίσταται στο εξής: Βγάλε τα λεφτά σου από την τράπεζα και βάλε τα σε μία της Κύπρου. Δεν μπορείς να πας στην Κύπρο; Κράτα τα στο σεντούκι, ώστε όταν γυρίσουμε στη δραχμή εσύ να έχεις Ευρώ και άρα να κερδίσεις από τη συναλλαγματική διαφορά!
Η παραπάνω συνταγή κυκλοφόρησε ευρέως μέχρι τις 19 Μαΐου, οπότε και η Ελλάδα προφανώς δεν χρεοκόπησε. Ενισχυόταν μάλιστα και από το ακαταμάχητο επιχείρημα – πληροφορία ότι οι εφοπλιστές ήδη τα έχουν πάρει και “ένας θείος μου που έχει φίλο έναν διευθυντή σε τράπεζα του είπε το και το” κ.ο.κ. Το αποτέλεσμα ήταν ότι οι καταθέσεις Ελλήνων μέσα στο 2010 στην Κύπρο αυξήθηκαν κατά 600 εκ. €. (Η πλάκα είναι ότι κάποιοι τα έβαλαν σε υποκαταστήματα ελληνικών τραπεζών στην Κύπρο, αλλά τι να κάνεις, ο Έλληνας τη μισή δουλειά την έχει στο αίμα του)
Πέρα από το ότι όποιος ξέρω έχει και έναν φίλο διευθυντή σε τράπεζα (ο οποίος πάντα έχει την τάση να μοιράζεται το τραπεζικό απόρρητο, σαν να τον βαραίνει και να θέλει να εξομολογηθεί), πράγμα που με απασχολεί ιδιαίτερα γιατί εγώ με το e-banking δεν γνωρίζω ούτε ταμία, νομίζω ότι μπορώ να βγάλω 2-3 συμπεράσματα ακόμη.
Πρώτον, οι Έλληνες δεν έχουν πολλές καταθέσεις και ευτυχώς που το ράδιο αρβύλα δεν το έμαθαν και οι Αλβανοί.
Δεύτερον, μη διαμαρτυρόμαστε όταν το πακέτο της τρόικας περιλαμβάνει και 10 δις ευρώ για τη στήριξη της ρευστότητας των τραπεζών. Γιατί άμα δεν ήταν 600 τα εκατομμύρια στην Κύπρο, αλλά 2-3 δις, το τραπεζικό σύστημα θα κατέρρεε. Τι σημαίνει αυτό; Αν σκεφτούμε ότι οι ελληνικές τράπεζες δανείζουν το ελληνικό δημόσιο, έχοντας ένα μεγάλο ποσοστό των ομολόγων του (άρα δίνουν μισθούς στους δημοσίους υπαλλήλους), δανείζουν τα ασφαλιστικά ταμεία (άρα από εκεί και οι συντάξεις) και έχουν και μερικές χιλιάδες δικούς τους υπαλλήλους, μάλλον είναι προφανές τι σημαίνει.
Τρίτον και νομίζω πιο σημαντικό: η Ελλάδα δεν χρεοκόπησε στις 19 Μαΐου, άρα το θέμα δεν ήταν παρά μια φήμη. Ποιος όμως την κυκλοφόρησε και γιατί; Φυσικά με τις φήμες δεν βγάζεις άκρη, αλλά σκέφτομαι τι θα έκανα αν είχα στοιχηματίσει ότι η Ελλάδα θα χρεοκοπήσει και έβλεπα να χάνω το στοίχημα. Δεν θα κουνούσα το δαχτυλάκι μου; Δεν θα έκανα μια τελευταία προσπάθεια; Δεν θα χαρτζιλίκωνα και 2-3 παπαγαλάκια βρε αδερφέ; Έτσι να δω πόσα θα σηκώσουν από τις τράπεζες οι Έλληνες; Έτσι για να δω τι θα γίνει;
Στο κάτω κάτω, μια θεωρία συνομωσίας πάντα ακούγεται πειστική σε περίοδο πανικού. Εξάλλου, υπάρχει πάντα και η χρεοκοπία του Σεπτεμβρίου και αν δε μας κάτσει κι αυτή, βλέπουμε. Το πακέτο διάσωσης έχει πολλά τρίμηνα και τα παπαγαλάκια είναι πάντα πρόθυμα.
Συγκεκριμένα πράγματα
001/06/2010
by parablogos
in ΠΟΛΙΤΙΚΑ
Είναι άραγε τόσο διαφορετικό να είσαι πολιτικός από το να είσαι πολίτης; Είναι απαραίτητο κάθε φορά που χρειάζεται να μιλήσεις, να μη λες απολύτως τίποτα; Είναι κάποιου είδους παράδοση ο δημόσιος λόγος των πολιτικών και ειδικά της κάθε κυβέρνησης να είναι τόσο απογοητευτικά άνευρος, ανούσιος, ανόητος;
Η παρακάτω παράγραφος είναι από το site του ΣΚΑΪ:
“Σύμφωνα με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, Γιώργο Πεταλωτή, ο Έλληνας πρέσβης στο Ισραήλ βρίσκεται στο χώρο κράτησης των μελών της αποστολής για να συντονιστεί ο επαναπατρισμός των Ελλήνων.
Σε ερώτηση για το εάν η κυβέρνηση θα προχωρήσει σε διακοπή της συμφωνίας στρατιωτικής συνεργασίας με το Ισραήλ ή σε ανάκληση του Έλληνα πρέσβη, ανέφερε ότι το Ισραήλ έχει συγκεκριμένη πολιτική και τακτική και πως από εκεί και πέρα η ελληνική κυβέρνηση έχει κάνει όλες τις δέουσες ενέργειες.”
Η ερώτηση συγκεκριμένη: Έχουμε μια στρατιωτική συνεργασία με το Ισραήλ, ένα κράτος – τσαμπουκά, που παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα, δεν σέβεται κανενός είδους διεθνές δίκαιο, σκοτώνει πολίτες άλλων χωρών σε διεθνή ύδατα, δολοφονεί εχθρούς του σε ξένα εδάφη, φέρεται στους Παλαιστίνιους όπως ο Χίτλερ στους Εβραίους, αλλά έχει έναν φοβερά εκπαιδευμένο στρατό, με τον οποίο, από ότι φαίνεται, δεν θέλει κανείς να τα βάλει. Αυτό το κράτος – τσαμπουκάς – τρομοκράτης συνέλαβε Έλληνες πολίτες παράνομα, απείλησε τη ζωή τους σε διεθνή ύδατα, τους κρατά φυλακισμένους χωρίς απαγγελία κατηγορίας (ανθρώπινο δικαίωμα), χωρίς επικοινωνία με δικηγόρους ή πρεσβεία (άλλο ανθρώπινο δικαίωμα) και χωρίς ενημέρωση των συγγενών και της χώρας τους.
Και η ερώτηση είναι απλή: συνεχίζουμε να συνεργαζόμαστε μαζί τους ή όχι;
Κάποιες πιθανές απαντήσεις είναι οι εξής:
1. Ναι. συνεχίζουμε να συνεργαζόμαστε, γιατί συμφωνούμε με την τακτική του Ισραήλ και με τη συνεργασία αυτή θα θέλαμε να μάθουμε πώς θα γίνουμε κι εμείς τέτοιοι τσαμπουκάδες, ώστε να γράφουμε στα παλιά μας τα παπούτσια τη διεθνή κοινότητα, να κάνουμε όλους τους Έλληνες έφεδρους πολεμιστές Α’ διαλογής και να μη μας κουνιέται κανείς.
ή
2. Ναι, συνεχίζουμε να συνεργαζόμαστε, γιατί αυτά που έχουμε να κερδίσουμε από αυτή τη συνεργασία είναι πιο πολλά και σημαντικά από το να κάνουμε μια κίνηση διαμαρτυρίας. Έτσι κι αλλιώς οι Ισραηλινοί δεν θα συγκινηθούν, γιατί αυτό που λέμε “στρατιωτική συνεργασία” δεν είναι συνεργασία, αφού εμείς κερδίζουμε πιο πολλά. Έτσι δεν μας συμφέρει ιδιαίτερα να την κόψουμε και οι Έλληνες ακτιβιστές ας κόψουν το λαιμό τους. Στο κάτω κάτω, αριστεροί είναι… Άσε που οι Ισραηλινοί σκότωσαν και μερικούς Τούρκους, άρα καλό μας έκαναν.
ή
3. Όχι, σκοπεύουμε να διακόψουμε τη συνεργασία μας και να ανακαλέσουμε τον Έλληνα πρέσβη, γιατί πιστεύουμε ότι κανείς δεν μπορεί να απειλεί Έλληνες πολίτες για οποιοδήποτε λόγο και σε οποιοδήποτε σημείο του πλανήτη. Για λόγους αρχής λοιπόν το ελληνικό κράτος δεν συνεργάζεται με κράτη – τρομοκράτες και δεν επιθυμεί κανενός είδους στρατιωτική ή άλλη τεχνογνωσία από αυτά. Και σε περίπτωση που οι Έλληνες πολίτες δεν είναι στα σπίτια τους σε 24 ώρες και αποζημιωμένοι, ο Ισραηλινός πρέσβης θα απελαθεί πάραυτα και θα μελετήσουμε περαιτέρω ενέργειες μαζί με τους συμμάχους μας στο ΝΑΤΟ.
ή
Όχι, σκοπεύουμε να διακόψουμε κάθε συνεργασία, όχι μόνο στρατιωτική, να ανακαλέσουμε τον πρέσβη μας και να συλλάβουμε 31 Ισραηλινούς πολίτες, οι οποίοι θα αφεθούν ελεύθεροι αμέσως μόλις οι Έλληνες περάσουν την πόρτα του σπιτιού τους.
Όλες οι παραπάνω απαντήσεις έχουν δύο κοινά: είναι συγκεκριμένες και δεν περιέχουν τη λέξη “συγκεκριμένο”. Αντίθετα, η απάντηση του κυβερνητικού εκπροσώπου περιέχει τη λέξη “συγκεκριμένη” και είναι μια απόλυτη μπούρδα!
Δεν μας λέει τι γνώμη έχει η ελληνική κυβέρνηση για την πολιτική και τακτική του Ισραήλ, η οποία τουλάχιστον είναι συγκεκριμένη.
Ούτε μας λέει ποιες είναι οι “δέουσες ενέργειες”. “Δέουσες” με βάση τι; Τα εθνικά συμφέροντα; Το ενδιαφέρον μας για την τήρηση της διεθνούς νομιμότητας; “Δέουσες” με βάση την οικτρή διακυβέρνηση ή την οικτρή θέση μας στο διεθνή χώρο;
Και δεν θέλω να γίνω τόσο απαιτητικός, αλλά μήπως η κυβέρνηση θα έπρεπε να μας ξεκαθαρίσει αν έστω έχει την ικανότητα να σκεφτεί κάτι, ακόμα και αν δεν μας το λέει; Να αρκεστούμε δηλαδή σε μια δήλωση του τύπου “έχουμε σκεφτεί ήδη 3- 4 εναλλακτικά σενάρια και συζητάμε με τους ειδικούς αναλυτές των υπουργείων Εξωτερικών και Εθνικής Άμυνας ποιο θα εξυπηρετήσει καλύτερα τα εθνικά μας συμφέροντα. Θα μας επιτρέψετε όμως να σας ανακοινώσουμε τι κάναμε και γιατί και όχι τι θα κάνουμε, ώστε να μην προειδοποιήσουμε και τους άλλους”.
Χμ, τώρα που το ξαναβλέπω το τελευταίο, μάλλον δεν στέκει. Άκου συζητάμε με ειδικούς αναλυτές… Μπα, σε καλό μου…
«Στη σάρκα της δημοκρατίας ασέλγησα κι εγώ»
006/05/2010
Το παρακάτω κείμενο δεν το έγραψα εγώ. Δυστυχώς. Πολύ θα ήθελα να το έχω γράψει. Δεν ξέρω ποιος το έγραψε, γιατί αναρτήθηκε ανώνυμα στο troktiko. Το σίγουρο είναι ότι με εκφράζει τόσο που το θεωρώ τιμή μου να το αναρτήσω εδώ.
«Ανάθεμα και κατάρα στους κλέφτες του δημόσιου βίου… κρεμάλα στους πολιτικούς…. να πάνε φυλακή τα λαμόγια… κάθαρση τώρα! είναι μερικές απ τις κραυγές των αγανακτισμένων ελλήνων για την κρίση. Κρίση που δείχνει αξεπέραστη, όσα δις ευρώ και να μας δανείσουν.. κρίση που δεν είναι μόνο λογιστική,κρίση που… δεν αποτυπώνεται μόνο σε οικονομικά μεγέθη,αλλά είναι κρίση βαθύτατη και ριζωμένη πια στις ζωές όλων μας. Είναι κρίση αξιών, νοοτροπίας και ήθους. Είμαι ένας πολίτης που ζω και εργάζομαι στη χώρα αυτή και θεωρώ τον εαυτό μου μοναδικό και αναντικατάστατο, σπάνιο είδος της ανθρώπινης αλυσίδας που όλοι πρέπει να φροντίζουν για μένα γιατί… έχουμε δημοκρατία.
Γείτονα,συμπολίτη, συνάνθρωπε, μπορεί να μην καταχράστηκα δημόσιο χρήμα, μπορεί να μην έγινα πολίτικος, μπορεί να μην έχτισα βίλες, μπορεί να μην έκανα χλιδάτους γάμους στο εξωτερικό, μπορεί να μη μπήκα σε κότερο ποτέ μου, αλλά σε έκλεψα και εγώ και σε θα σε κλέβω συνέχεια και καθημερινά, γιατί είμαι συμφεροντολόγος,ατομιστής, νάρκισσος ασυνεπής που δεν ξέρω τι θα πει αυτοκριτική και πάντα μου φταίνε οι άλλοι . Σου ‘κλεψα την ησυχία σου όταν για να επιδειχτώ στη γειτονιά πέρασα απ το σπίτι σου με διαπασών τη μουσική και την εξάτμιση να μουγκρίζει. Σου ‘κλεψα την γαλήνη σου όταν προσπάθησες να περάσεις τη διάβαση πεζών και εγώ έστεκα αγέρωχος με το 36 άτοκες δόσεις αυτοκίνητο μου πάνω της. Σου ‘κλεψα τη θέση παρκινγκ βάζοντας οριζόντια τη μηχανή μου γιατί στη γειτονιά υπάρχω μόνο εγώ και η γυναίκα μου πρέπει να παρκάρει χωρίς να δυσκολευτεί όταν έρθει απ’ τη δουλειά. Σου ‘κλεψα τη ουρά στο σουπερ μάρκετ,γιατί βιαζόμουν. Σου ζήτησα 120 ευρώ για να σου βάλω ένα air condition χωρίς να σου κόψω απόδειξη. Σου πηρά 100 ευρώ την ημέρα για ένα δωμάτιο το χειμώνα σε χωριό της ελληνικής υπαίθρου γιατί μια καντηλήθρα στην παρουσίασα για τζάκι. Μου πλήρωσες 4 ευρώ τον καφέ και 6 ευρώ τη χωριάτικη και 10 ευρώ το ποτό γιατί όλοι τόσο τα έχουν. Εκμεταλλεύτηκα την πετρελαϊκή κρίση και χωρίς καθυστέρηση σου ανέβασα την τιμή στα καύσιμα αισχροκερδώντας εις βάρος σου ενώ ξέχασα να τις κατεβάσω όταν πέρασε η κρίση. Σου στέρησα τα δελτία κοινωνικού τουρισμού γιατί μπορώ να αποκρύπτω εισοδήματα και να εμφανίζομαι σαν δικαιούχος. Πήρα επιδόματα και επιδοτήσεις με πλασματικά στοιχειά και τώρα φωνάζω να φέρουν πίσω τα κλεμμένα Σήκωσα κομματικές σημαίες, ένιωθα δέος όταν με κέρναγε και με χαιρετούσε ο βουλευτής στο καφενείο, ψήφιζα για ιδιοτελείς σκοπούς, ξερογλειφόμουν στα πολιτικά γραφεία για να έχω έναν άνθρωπο για τις δουλειες μου και τώρα απαιτώ να πάει φυλακή. Έδωσα φακελάκι σε γιατρό για να σε παρακάμψω στη λίστα και να σωθώ εις βάρος σου. Λάδωσα το μηχανικό της πολεοδομίας να κάνει τα στραβά μάτια μέχρι να σηκώσω το αυθαίρετο σε δασική έκταση και μετά πήγα στο σύνταγμα σε καντηλοφορία να κλάψω για τα δάση που κάηκαν. Έψαξα και βρήκα γνωστό στην εφορία να γλιτώσω το πρόστιμο που μου επιβλήθηκε για φορολογικές παραβάσεις και μετά παραπονέθηκα για τη διαπλοκή. Προειδοποίησα με φωτεινό σινιάλο παραβάτες οδηγούς για ύπαρξη τροχονομικού μπλόκου και μετά διαμαρτυρήθηκα γιατί η τροχαία δεν τους γραφεί. Πέταξα το άδειο πακέτο τσιγάρων απ το αυτοκίνητο και μετά θύμωσα με την αμέλεια των αρχών να καθαρίσουν τα φρεάτια και να πλημυρίσει η γειτονιά μου. Σε εμπόδισα να περπατήσεις ελευθέρα στο πεζοδρόμιο γιατί άφησα το αυτοκίνητο, μιας και πετάχτηκα για δυο λεπτά σε μια δουλειά. Τα έβαλα με τους αλλοδαπούς που μολύνουν την χώρα μου, ενώ τους εκμεταλλεύτηκα για φτηνή και ανασφάλιστη εργασία Έβγαλα το σκύλο βόλτα δηλώνοντας τη ζωοφιλία μου αλλά ξέχασα να μαζέψω τα περιττώματά του, υπονομεύοντας την υγεία σου . Εμπιστεύτηκα τους δημοσιογράφους, τους θεώρησα αυθεντίες,,τους άφησα να με καθοδηγήσουν – με μπέρδεψαν, με αλλοτριώσαν. Μου είπανε πως οι Γερμανοί συντάκτες του Spiegel είναι ανθέλληνες ενώ είδα την ίδια μέρα οπαδούς των δυο μεγάλων ομάδων να μη σέβονται την ανάκρουση του εθνικού ύμνου. Μου είπανε πως ξένοι ετοιμάζονται να αγοράσουν νησιά μας και είδα έλληνες να καταπατούν την ακτογραμμή φτιάχνοντας ιδιωτικά λιμάνια και να μου ζητούν χρήματα ώστε να μου επιτρέψουν το μπάνιο. Μου είπανε πως τα σταδία των ολυμπιακών αγώνων φτιαχτήκαν για μένα και θα μείνουν σε μένα και είδα να δίνονται στην οικονομική ελίτ και στις αθλητικές εταιρίες. Μου είπανε πως ο διαγωνισμός τραγουδιού της eurovision είναι εθνική υπόθεση ενώ είδα πως είναι ένας θίασος που τρέφει το life style με χρήματα φορολογούμενων. Μου είπανε πως η επένδυση του χρηματιστήριου έχει εγγυημένες αποδόσεις και οι προβλέψεις είναι αισιόδοξες και είδα μια καλοστημένη κομπίνα με την ομηρία χιλιάδων μικροεπενδυτών. Μου είπανε πως μετά τις κραυγές των ζωντανών συνδέσεων ύστερα από μεγάλες τραγωδίες και καταστροφές το μαχαίρι θα φτάσει στο κόκαλο και ότι θα παρακολουθούν την υπόθεση και είδα να την συγκαλύπτουν και να την ξεχνούν. (Σάμινα, σεισμοί, πυρκαγιές, χρηματιστήριο) Μου είπανε πως οι δημοσιογράφοι είναι οι ελεγκτές της εξουσίας και προστάτες των αδυνάτων και είδα να γίνονται εκδότες, κομιστές και διαπλεκόμενοι με το κεφάλαιο και τη εξουσία. Μπερδεύομαι ρε γαμώτο, δυσκολεύομαι να καταλάβω. Η σύγχυση μεγάλη…! Ενώ ήξερα πως τα τανκς που κατέβηκαν στους δρόμους και κατέλυσαν την δημοκρατία αυτό ζημίωσε τη χωρά μου, είδα πως οι αγρότες μπορούν να κλείνουν τους δρόμους, οι λιμενεργάτες τα λιμάνια, γιατί τα αιτήματα των συντεχνιών είναι πιο πάνω απ’ τα δικά μου δικαιώματα. Ενώ ήξερα πως η αριστερά είναι προοδευτικό κίνημα, είδα ότι αποτελεί τροχοπέδη σε κάθε μεταρρύθμιση. Ενώ ήξερα πως η δεξιά είναι πατριωτικό κόμμα είδα να σαμποτάρει τους θεσμούς και να διαβρώνει τις άξιες και το νόμιμο να γίνεται ηθικό Ενώ ήξερα πως σοσιαλισμός είναι αναδιανομή εισοδήματος και κοινωνική δικαιοσύνη είδα πλουτισμό ημετέρων, σκάνδαλα και κοινωνική ανισότητα. Ενώ ήξερα πως ο εθνικιστής θεώρει την πατρίδα του υπεράνω όλων, είδα να φορά τη ναζιστική μπότα και τον αγκυλωτό σταυρό που το ’41 εισέβαλε στη πατρίδα του και σκότωσε Έλληνες. Ενώ ήξερα πως ο αναρχικός είναι φορέας επαναστατικών ιδεών και εναντιώνεται στο σύστημα,είδα να πηγαίνει στις καταλήψεις με ταξί, να ντύνεται με γνωστές φίρμες πολυεθνικών και να επικαλείται το ίδιο το σύστημα που θέλει να ανατρέψει. Ενώ ήξερα πως ο συνδικαλιστής είναι προαγωγός των δικαιωμάτων των εργαζομένων και άκαμπτος υπερασπιστής,είδα να γίνεται βουλευτής και να διαπλέκεται στα γρανάζια της εργοδοσίας. Ενώ ήξερα πως τα κόμματα είναι στυλοβάτες της δημοκρατίας είδα να αυθαιρετούν, να εμφανίζονται σαν συμμορίες και να καπηλεύονται τους θεσμούς. Και τότε έχασα τελείως τον έλεγχο.. Ενώ ήξερα πώς είναι να φέρεσαι σαν πολίτης και σαν άνθρωπος έχοντας υποχρεώσεις και δικαιώματα προτίμησα να φερθώ σαν καταναλωτής και χουλιγκάνος, Ενώ οι καλύτεροι μου φίλοι είναι παναθηναϊκοί πήγα στο Καραϊσκάκη να τους βρίσω τη μάνα και να τους πετάξω φωτοβολίδες, γιατί η χαρά της νίκης είναι μόνο δικό μου προνόμιο. Ενώ έλεγα πως οι πολιτικοί είναι εντολοδόχοι ξένων συμφερόντων και υπηρετούν οικονομικούς παράγοντες,με φανατισμό, τους υποστήριζα στις εκλογές δίνοντας τους μια ακόμη ευκαιρία? και κάπως έτσι έφτασα να ζω το ψέμα μου, συμπολίτες… Επιδόθηκα σε ασταμάτητη κατανάλωση προκειμένου να βρω ταυτότητα Υποτίμησα τη σημασία της παιδείας και των αξιών και προτίμησα να μιμηθώ το life style της τηλεόρασης. Ταύτισα την ευτυχία με το τριήμερο στην Αράχοβα και το 4Χ4 τζιπ. Η αυταπάτη της παντοδυναμίας μου ενισχύθηκε με την πιστωτική κάρτα.. μπορούσα να αποκτήσω περισσότερα από όσα δικαιούμαι. Χωρίς εγκράτεια ζήτησα να δανειστώ για να απολαύσω αγαθά που έβλεπα να απολαμβάνουν οι πλούσιοι και ήθελα να τους μοιάσω. Εγκατέλειψα το χωριό μου για να γίνω υπάλληλος των 700 ευρώ. Άφησα την ποιότητα ζωής στην ύπαιθρο για να ζήσω σε ένα δυαράκι στη Κυψέλη. Περιφρόνησα τα πανηγύρια στην επαρχία γιατί στα μπουζούκια πια γίνεται η επίδειξη και το νυφοπάζαρο. Ένιωθα σπουδαίος αν τη Δευτέρα το πρωί μιλούσα στη δουλειά για το διήμερο που πέρασα στα χιόνια ή την κραιπάλη στα μπουζούκια. Χρεοκόπησα νεοέλληνα… γιατί πια δεν ξέρω τι είναι σωστό και τι λάθος, τι είναι δίκαιο και τι άδικο. ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΟΜΩΣ ΚΑΤΙ.. δε θα λυτρωθώ απ τα spreads ούτε απ τους οίκους αξιολόγησης.. Για να σηκωθώ ξανά χρειάζεται περισυλλογή, συγκέντρωση και αυτοκριτική, χρειάζεται εσωτερική επανάσταση. Ήρθε ο καιρός να αλλάξω, γιατί αν δε το κάνω η νέα γένια από λαμόγια παραμονεύει να πάρει τη θέση των απερχόμενων και το νέο κύμα σκανδαλών που θα παράξει ξανά το σύστημα θα με βρει πάλι να σκούζω σα βικτωριανή παρθένα.. κλείστε τους όλους φυλακή!!»
Δημοσίευμα Focus
011/03/2010
by parablogos
in ΠΟΛΙΤΙΚΑ
Μου έστειλε φίλος το παρακάτω:
«Μέχρι τώρα όλοι ξέραμε για το εξώφυλλο του Γερμανικού «Focus» αλλά κανένας δεν μας είπε τι ακριβώς γράφει. ΔΙΑΒΑΣΤΕ να φρίξετε πως μας ειρωνεύονται και αν έπρεπε να πάρουμε με τις πέτρες την Μέρκελ και τους δημοσιοκάφρους της! «Οι Έλληνες είναι μοναδικοί! Μόνο αυτοί γράφουν ελληνικά. Το να ξεφορτωθούν επιτέλους την 2500 χρονών παλαιά γραφή ούτε που το σκέφτηκαν πότε. Εξάλλου το ελληνικό αλφάβητο ήταν υπεύθυνο για τη δημιουργία της λατινικής και κυριλλικής γραφής. Στο πέρασμα των χρόνων δεν άλλαξε ιδιαίτερα πάρα μόνο στην έννοια των λέξεων. Φυσικά στα σχολεία είναι κύριο μάθημα και διδάσκεται από την πρώτη Γυμνασίου. Είναι σαν να μαθαίναμε εμείς τα αρχαία γερμανικά η τα γοτθικά. Έχουν φροντίσει όμως να διευκολύνουν τους ξένους τουρίστες τους με πινακίδες που αναγράφουν τις τοποθεσίες με λατινικά γράμματα, αν και σε μια απόσταση μερικών μέτρων θα δεις την ίδια ονομασία με τρεις διαφορετικούς τρόπους γραμμένη. Agia, Aghia, Αyia. Οι κανόνες υπάρχουν για να τους παραβιάζουν. Στα μικρά όσο και στα μεγάλα. Εγωισμός και αίσθηση του «εμείς». Ο ένας εναντίον του αλλού, αλλά όλοι μαζί εναντίον του εχθρού. Ο καθένας προσπαθεί στους δρόμους είτε με αυτοκίνητο είναι είτε με μηχανάκι, να κόψει την προτεραιότητα του αλλού. «Ο ένας εναντίον του άλλου και όλοι μαζί ενάντια στον πεζό φυσικά», είναι ο σκοπός. Για να δοθεί μια λύση μπαίνει στη μέση ο τροχονόμος να ρυθμίσει την κίνηση. Και ξάφνου όλοι οι οδηγοί μαζί συμφωνούν και συνεργάζονται σε έναν εκκωφαντικό θόρυβο κορναρίσματος που τελικά οδηγεί τον… τροχονόμο στη φυγή. Με ελεύθερο το πεδίο λοιπόν πάλι οι οδηγοί επιδίδονται στο εγωιστικό τους έργο. Μεταξύ τους βασικά οι Έλληνες μισούνται. Δεν είναι τυχαίο που στον ελληνικό εμφύλιο του 1944-1949 σκοτώθηκαν περισσότεροι Έλληνες απ’ ότι στον δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο. Τον εισβολέα όμως τον αντιμετωπίζουν όλοι μαζί. Είτε Αριστεροί είναι είτε Δεξιοί. Η μεγαλύτερη φιλοφρόνηση που μπορείς να αποσπάσεις από Έλληνα είναι το «είσαι δικός μας». Με την πλάτη γυρισμένη. Υπάρχουν άνθρωποι και Έλληνες. Μέχρι και πριν 30 χρόνια οι Έλληνες μετρούσαν έξι ηπείρους. Τις γνωστές πέντε που ξέρουμε όλοι και την …Ελλάδα. Για μερικούς μάλιστα υπήρχαν και τεσσάρων ειδών ζωντανά πλάσματα. Τα φυτά, τα ζώα, οι άνθρωποι και οι Έλληνες. Την ΕΟΚ την περνούσαν κάποιοι για συνεργασία του διαόλου με τον Πάπα που σκοπό είχαν να καταδυναστεύσουν και να μυήσουν τους χριστιανούς ορθόδοξους σε ρωμαϊκές αιρέσεις. Έτσι μάλιστα δεν υποδουλώθηκαν ούτε στους Τούρκους. Η «Ισταμπουλ» ονομάζεται ακόμη επισήμως Κωνσταντινούπολη και η κιτρινόμαυρη σημαία της βυζαντινής αυτοκρατορίας κυματίζει ακόμη σε εκκλησίες και μοναστήρια. Ακριβώς και πάντα δίπλα της έχει τη γαλανόλευκη ελληνική, του μόλις κατά το 1829 απελευθερωμένου ελληνικού κράτους. Ωστόσο οι Έλληνες ως χριστιανοί δίνουν ονόματα αρχαιοελληνικά στα παιδιά τους χωρίς ενδοιασμούς. Έτσι έρχεται σε αντίθεση η μεγαλοπρέπεια της ελληνικής αρχαιότητας με τη σημερινή τους εικόνα. Η παρέα μετράει. Όμως είναι παρέα της μιας στιγμής Οι περισσότεροι Έλληνες είναι πολύ της παρέας. Δεν τους αρέσει να τρώνε μόνοι τους ή δυο -δυο. Θέλουν μεγάλες παρέες και ο ένας φέρνει και τον άλλο μαζί του. Οπότε βλέπεις συχνά μεγάλες παρέες στα τραπέζια τους. Η πίστα στο χορό μονοπωλείται και θεωρούν αγένεια να μπεις μαζί τους στο συρτάκι ή στο χασάπικο. Και το πουρμπουάρ στην ορχήστρα πάει για την ατομική του ευχαρίστηση σε δική του παραγγελία. Τρώνε διαφορετικά, και τσακώνονται ψεύτικα για το λογαριασμό. Οι Έλληνες παραγγέλνουν όλοι μαζί στο τραπέζι και όχι ο καθένας το πιάτο του. Το κρασί ρέει άφθονο στα ποτήρια και πάντα πρέπει να φροντίζουν να υπάρχει ανεφοδιασμός. Δεν αδειάζει κάνεις το πιάτο του, γιατί αυτό θα σήμαινε πως το φαγητό έπεσε λίγο και ίσως δεν θα χόρτασαν όλοι. Όταν έρχεται ο λογαριασμός όλοι προθυμοποιούνται δήθεν να πληρώσουν ενώ ξέρουν πολύ καλά ποιανού η σειρά είναι. Όσο για το πουρμπουάρ, τους είναι πιο βολικό να αφήνουν τα ψιλά στο τραπέζι, αντί να στρογγυλοποιήσουν το ποσό λεκτικά στο σερβιτόρο. Ο Θεός βοηθός: Καινούργιοι άγιοι για καινούρια προβλήματα Το 97% των Ελλήνων είναι χριστιανοί ορθόδοξοι. Οι εικόνες των αγίων τους κρέμονται όπου μπορεί κανείς να φανταστεί. Έχουν ρόλο υπουργού και γενικού γραμματέα του Θεού και κρέμονται εκτός από τις εκκλησίες και στις ταβέρνες στα σπίτια, στα σούπερ μάρκετ δίπλα στο ταμείο. Όποιος έχει προβλήματα απευθύνεται σε αυτούς και μάλιστα κατευθείαν στους ειδικούς. Στον Άγιο Νικόλαο (οι ναυτικοί) ή στην Άγια Παρασκευή (όσοι έχουν προβλήματα οράσεως). Όταν βέβαια εμφανιστεί καμιά καινούρια ασθένεια, τότε βαφτίζουμε κάποιον καινούριο Άγιο όπως το 1959 τον Άγιο Ραφαήλ για τους καρκινοπαθείς. Μόνο που για τους πολιτικούς τους δεν βρέθηκε ακόμη κανένας. ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ FOCUS ON LINE (μετάφραση από τη δημοσιογράφο Παναγιώτα Γιαννοπούλου της εφημερίδας ΠΑΤΡΙΣ Ηρακλείου»
Είπα να απαντήσω με mail, αλλά μου βγήκανε πολλά και να οι σκέψεις μου στο παραμελημένο μου blog:
Δεν ξέρω αν γράφει αυτά ακριβώς το Focus, αλλά από τις 30 τόσες παραγράφους, ελάχιστες είναι πραγματικά άδικες (ούτε καν εμπαθείς). Κυρίως οι δύο πρώτες για τη γλώσσα είναι μάλλον άστοχες, αλλά η ειρωνεία έχει πάντα και κάποια υπερβολή. Στο κάτω κάτω κι εμείς συχνά λέμε πόσο κακόηχη και βάρβαρη μας ακούγεται η Γερμανική. Δεν μας πήραν με τις πέτρες…
Μήπως, πριν πάρουμε οποιαδήποτε «Μέρκελ και δημοσιοκάφρους της» με τις πέτρες, να αναρωτηθούμε αν όντως είμαστε έτσι;
Μήπως δεν μισιόμαστε μεταξύ μας; Δεν βριζόμαστε στο δρόμο; Δεν κοιτάμε να τη βγούμε χωρίς προτεραιότητα; Δεν βρίζουμε τους τροχονόμους που τρώνε τον ήλιο και τη βροχή για να εξυπηρετούμαστε εμείς;
Ψέματα είναι ότι θεωρούμε τον εαυτό μας χαρισματικό λαό και συνεχιστές ενός τεράστιου πολιτισμού, από τον οποίο δεν έχουμε κρατήσει παρά τα ερείπιά του; Ή μήπως συγκρίνουμε το αρχαιοελληνικό «νους υγιής..» με τα σημερινά ποσοστά παχυσαρκίας και τις σαπιοκοιλιές των 40ρηδων; Ή την παιδεία που συνδύαζε τη γνώση για τον κόσμο, την τέχνη, το περιβάλλον με τη σημερινή μόλυνση του πνεύματος των παιδιών μας και της γης τους;
Ψέματα είναι ότι έχουμε μυαλό μόνο για γλέντια και «γούστα» και όχι για διάβασμα, καλλιέργεια και μόρφωση; Οι Γερμανοί σίγουρα διάβασαν το Focus. Εμείς μέχρι σήμερα ξέραμε μόνο το εξώφυλλο. Γιατί είμαστε ο λαός με τη χαμηλότερη αναγνωσιμότητα εφημερίδων (ακόμα και από τους Αμερικανούς, που κι αυτούς τους λέμε χαζούς). Για βιβλία δε συζητάμε. Θα δούμε την ταινία…
Στη Γερμανία, όταν αποκαλύφθηκε το σκάνδαλο Siemens το καθαρίσανε σε 6 μήνες και κάποιοι πήγαν φυλακή. Εμείς, μετά από 3 χρόνια, έχουμε κάνει 2 εξεταστικές χωρίς κοινό πόρισμα, οι βασικοί ύποπτοι έφυγαν σαν κύριοι για να πάνε σε ..Γερμανικές φυλακές, ο δε ανακριτής τους κατηγορείται ποινικά γιατί τους άφησε και έφυγαν (χωρίς άνωθεν εντολή;)
Μέχρι πρόσφατα, όταν θέλαμε να πούμε πόσο λάθος είναι κάτι στην Ελλάδα, λέγαμε «στη Γερμανία είναι έτσι» ή «στη Γερμανία το κάνουν αλλιώς». Όλοι οι Έλληνες έχουν κάτι θετικό να πούνε για τη Γερμανία, μέχρι και ότι για να στρώσουμε σαν χώρα θα έπρεπε να μας κυβερνάνε Γερμανοί.
Παρόλο λοιπόν που για κάθε δημοσιογράφο του κάθε Focus υπάρχει τουλάχιστον ένας άλλος έτοιμος να μας υποστηρίξει, μήπως θα πρέπει να δούμε γιατί η πλουσιότερη χώρα της Ευρώπης, με το μεγαλύτερο ρυθμό ανάπτυξης και το πιο οργανωμένο κράτος (σύμφωνα με τους Έλληνες που έχουν πάει έστω και για 5?) σκέφτεται έτσι για μας; Ας μην ξεχνάμε πως πριν από 60 χρόνια ήταν μια διαλυμένη και ηττημένη χώρα και πριν από 20 διπλασίασε το μέγεθός της υποδιπλασιάζοντας το κατά κεφαλήν εισόδημα. Και άντεξε! Αν είναι ηλίθιοι, τότε εμείς είμαστε πιο ηλίθιοι. Αν δεν είναι, τότε έχουν δίκιο.
Βέβαια ο Γερμανοί – και όχι μόνο – δεν φορτώνουν την τεμπελιά και την ανικανότητά τους σε «ξένα κέντρα αποσταθεροποίησης» και σε συνομωσίες του σύμπαντος. Όχι γιατί δεν υπάρχουν ενίοτε, αλλά γιατί κι αυτά είναι στο παιχνίδι και τα αντιμετωπίζουν.
Αν κάποιος μου αποδείξει με ένα σοβαρό επιχείρημα (όχι του στυλ «όταν εμείς είχαμε τον Παρθενώνα, αυτοί τρώγανε βελανίδια» και άλλα φαιδρά) ότι έχουν άδικο και δεν είμαστε έτσι, την πρώτη πέτρα θα την πετάξω εγώ.
Αλλιώς να προσθέσουμε και ότι οι Έλληνες είναι τζάμπα μάγκες και την ευθιξία και την τιμή τις έχουν μόνο κατά περίπτωση. Γιατί το φιλότιμο δεν μπορεί να μας το θίξει κανείς! Δεν έχουμε!.
Απολογισμός…
027/09/2009
by parablogos
in ΠΟΛΙΤΙΚΑ
Μετά το τελευταίο post μου πήρε κάπου 10 μήνες να ξαναγράψω. Δεν είναι ότι δεν υπήρχε κάτι που να με ερεθίσει. Αντίθετα. Υπήρξαν τόσα πολλά που έγιναν και τόσα πολλά που ειπώθηκαν και γράφτηκαν γι’ αυτά που έγιναν, που μπούχτισα.
Τώρα όμως, με την απόσταση και την οπτική γωνία που δίνει ο χρόνος, μου έρχεται ένας μικρός απολογισμός.
Ο Δεκέμβρης του ’08 έγινε σημείο αναφοράς. Η Αθήνα κάηκε, το κέντρο διαλύθηκε – το κράτος δεν διαλύθηκε, λόγω έλλειψης περιθωρίου για περεταίρω διάλυση – ο κόσμος άρχισε να φοβάται να κυκλοφορήσει στο κέντρο της πιο ασφαλούς (το 2004) πόλης, ενώ επιχειρήσεις και ακίνητα είδαν την αξία τους να πέφτει σαν ασανσέρ με κομμένο συρματόσχοινο.
Η κυβέρνηση και ιδιαίτερα ο καταλληλότερος και δημοφιλέστερος πρωθυπουργός, ανακάλυψαν νέους τρόπους αδράνειας, αποδεικνύοντας ότι η φράση «λάθη δεν κάνει όποιος δεν κάνει τίποτα» δεν ισχύει πάντα. Προφανώς υπάρχει τρόπος να μην κάνεις απολύτως τίποτα και να κάνεις ένα σωρό λάθη.
Η τρομοκρατία αναβίωσε, ανανεωμένη, δραστήρια και πιο επικίνδυνη. Στη θέση των παλιών της 17Ν ήρθαν άλλοι, πιο αδίστακτοι και επικίνδυνοι, που δεν διεκδικούν καμιά νομιμοποίηση στη συνείδηση της κοινής γνώμης. Αντίθετα οι νέοι δεν νοιάζονται ποιον θα πάρει ο χάρος. Με την επανεμφάνισή τους, θυμηθήκαμε και την αντιτρομοκρατική, η οποία το 2002 είχε γίνει επίσημη αγαπημένη (όπως η εθνική μπάσκετ), αλλά το 2009 ανακαλύψαμε ότι είχε γίνει εθνική κομματόσκυλων, όπως κάθε άλλη δημόσια υπηρεσία.
Μέσα σε όλα, ήρθε και η οικονομική κρίση. Κατά σατανική σύμπτωση, ήρθε μόλις σταμάτησε η υστερία από τα κανάλια. Μέχρι στιγμής οι μαζικές απολύσεις που θα οδηγούσαν σε σκηνές Αμερικής του ’30 δεν ήρθαν, αλλά συνέβησαν πολλά άλλα ενδιαφέροντα. Όπως για παράδειγμα ότι το πεφωτισμένο κράτος επέλεξε να στηρίξει τις τράπεζες με 28 δις ευρώ, σκεπτόμενο ότι αυτές θα τα διοχέτευαν στην αγορά από την καλή τους την καρδιά. Κατά ένα περίεργο τρόπο, όμως, οι ακάλυπτες επιταγές σχεδόν τριπλασιάστηκαν από πέρυσι. Είναι ενδιαφέρον ότι η αύξηση των φεσιών είναι πολύ μικρότερη από 28 δις, πράγμα που με κάνει να αναρωτιέμαι πού ακριβώς πήγαν αυτά τα λεφτά. Γιατί ο δανεισμός πλέον έγινε αδύνατος. Το παλιό αστείο που έλεγε ότι τράπεζα είναι το ίδρυμα που σου δίνει λεφτά όταν αποδείξεις ότι δεν τα χρειάζεσαι δεν είναι και τόσο αστείο. Δεν φτάνει μόνο να αποδείξεις ότι δεν τα χρειάζεσαι, αλλά και ότι δεν θα τα χρειαστείς. Ακόμα καλύτερα αν αποδείξεις ότι ζητάς δάνειο λόγω της βαθιάς σου επιθυμίας να πληρώνεις τόκους 15 φορές μεγαλύτερους από αυτούς που θα έπαιρναν τα χρήματά σου αν τα είχες καταθέσει στην ίδια τράπεζα.
Βέβαια υπήρξαν και λαμπρά παραδείγματα υψηλού επιπέδου μάνατζμεντ. Μάθαμε ότι κάποιος ηγούμενος Εφραίμ, γνήσιο τέκνο της χριστιανικής ηθικής, δημιούργησε μια ομάδα ικανών στελεχών, με ομαδικό πνεύμα και εξαιρετική στοχοπροσήλωση, αναπτύσσοντας μια εταιρεία real estate από την οποία ακόμα και ο Ντόναλντ Τραμπ θα είχε πολλά να μάθει. Ανταλλάσοντας υψηλής αξίας ατμοσφαιρικό αέρα και υφάλμυρο νερό με παρακατιανά ολυμπιακά και άλλα ακίνητα κατάφεραν να ασχοληθεί μαζί τους όλη η Ελλάδα, καμαρώνοντας την καινοτομία και την επιχειρηματικότητα.
Έτσι δεν είναι τυχαίο ότι η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας μας κοντεύει πλέον να ξεπεράσει και αυτήν ακόμα της ιδιαίτερα ανταγωνιστικής και ανεπτυγμένης Ουγκάντας. Ήδη η Μποτσουάνα νιώθει την ανάσα μας στο σβέρκο της.
Δεν θα πρέπει να ξεχάσουμε βέβαια τη Siemens. Επίτηδες δε λέω «το σκάνδαλο Siemens» γιατί δεν υπάρχει σκάνδαλο, αφού δεν αποδείχτηκε τίποτα. Η ελληνική δικαιοσύνη ξεμπρόστιασε τη γερμανική ομόλογή της, δείχνοντας στους καθυστερημένους Γερμανούς ότι δεν υπάρχει λόγος να κάνεις σήμερα αυτό που μπορείς να μην κάνεις ποτέ. Οι υπανάπτυκτοι Γερμανοί βρήκαν το θέμα, βρήκαν τους υπεύθυνους, απέσπασαν ομολογίες, δίκασαν και καταδίκασαν σε λιγότερο από 1 χρόνο. Εδώ, μετά από 3 χρόνια ερευνών και αφού οι βασικοί ύποπτοι έφευγαν ένας ένας για άλλες πολιτείες, ο μόνος που έμεινε να πάει φυλακή είναι ο ανακριτής της υπόθεσης. Και όποιος πιστεύει ότι κι αυτός θα πάει, να σηκώσει το χέρι για να ξέρουμε με ποιον γελάμε.
Με αφορμή τη Siemens είχαμε τη χαρά να μάθουμε ότι οι πολιτικοί μας είναι πολύ διορατικοί άνθρωποι και βλέπουν βαθιά στο μέλλον. Έτσι μπορεί να μην αναθεώρησαν ασήμαντα άρθρα του συντάγματος, όπως αυτά για τα δάση, τα πανεπιστήμια ή το διαχωρισμό κράτους εκκλησίας, αλλά το πιο σημαντικό, αυτό περί ευθύνης υπουργών και παραγραφής το τίμησαν δεόντως. Χάρη σε αυτή τη σοφή πρόβλεψη, όταν ο πρωθυπουργός κατά λάθος έκλεισε τη Βουλή για τις ευρωεκλογές, παραγράφηκαν (συγχωρέθηκαν δηλαδή) όλα τα σφάλματα της πρώτης κυβέρνησής του. Ποιος θα μπορούσε να τα προβλέψει όλα αυτά, αν όχι άνθρωποι με το χάρισμα της ενόρασης; Γιατί διαφορετικά θα πρέπει να πιστέψουμε ότι τα είχαν σχεδιάσει.
Μετά από όλα αυτά, οι μισοί έλληνες δεν πήγαν να ψηφίσουν στις ευρωεκλογές του Ιουνίου. Κι από αυτούς που πήγαν, το 7,5 % ψήφισε ΛΑ.Ο.Σ. Και όλοι ανησυχήσανε για την άνοδο της ακροδεξιάς και αντιδράσανε άμεσα: άρχισαν να κατηγορούν την ακροδεξιά και μετά άρχισαν να συμπεριφέρονται αυτοί σαν ακροδεξιοί. Έτσι, αφού άδειασε το κέντρο από λαθρομετανάστες (γέμισαν άλλες περιοχές, αλλά το κέντρο καθάρισε), φτιάχτηκαν ειδικοί χώροι υποδοχής (οι κακές γλώσσες τα λένε στρατόπεδα συγκέντρωσης), ψηφίστηκε κι ένας εμπνευσμένος νόμος, χάρη στον οποίο φτάνει να κατηγορηθεί ένας μετανάστης για να απελαθεί. Δε χρειάζεται να δικαστεί. Μόνο να κατηγορηθεί. Γιατί αν είσαι μετανάστης πρέπει να είσαι τόσο τύπος και υπογραμμός που δεν πρέπει καν να σκεφτεί κάποιος να σε κατηγορήσει. Ούτε καν κάποιος εργοδότης που σου χρωστάει λεφτά και δεν θέλει να σου τα δώσει. Τόσο καλός πρέπει να είσαι. Όσο και εμείς οι Έλληνες, που ως γνωστόν είμαστε ο καλύτερος, εξυπνότερος και ικανότερος λαός του κόσμου, αλλά επειδή οι ξένοι μας φοβούνται δεν μας αφήνουν να αναπτυχθούμε.
Με τέτοια και άλλα πολλά φτάσαμε στο Σεπτέμβριο, οπότε ο καταλληλότερος και δημοφιλέστερος πρωθυπουργός μας προκήρυξε εκλογές ξανά μετά από 2 χρόνια. Και με παρρησία, παλληκαριά και με τη μεγαλοσύνη που χαρακτηρίζει μόνο σπάνιους ηγέτες, παραδέχτηκε ότι έχουν γίνει και λάθη. Η διατύπωση αυτή αφήνει να εννοηθεί ότι τα περισσότερα που έχουν γίνει είναι σωστά, τόσο μάλιστα ώστε να μπορούμε να παραβλέψουμε τα λάθη και να τον ξαναψηφίσουμε. Για να φανούν όμως τα παραπάνω ως πταίσματα, θα πρέπει οι σωστές ενέργειες να είναι όντως μεγαλειώδεις, εξαιρετικές, μοναδικές και ανεπανάληπτες.
Κι εγώ να πάσχω πολύ σοβαρά, γιατί ρε γαμώτο δεν μπορώ να θυμηθώ ούτε μία.
Εξωτερικοί Εχθροί
004/04/2008
by parablogos
in ΠΟΛΙΤΙΚΑ
Δηλαδή, αν κατάλαβα καλά, οι Η.Π.Α. και οι υπόλοιποι σύμμαχοι συμφώνησαν ότι τα Σκόπια θα μπουν στο ΝΑΤΟ, μόνο αν λυθεί το πρόβλημα της ονομασίας. Αν κατάλαβα καλά, η απειλή βέτο που έθεσε η Ελλάδα, έπιασε τόπο. Αν πάλι κατάλαβα καλά, οι Αμερικανοί που μας πίεζαν αφόρητα, έκαναν πίσω. Επίσης, αν δεν κάνω λάθος, Γαλλία, Αυστρία, Ισπανία, μας υποστήριξαν, όπως επίσης Τουρκία και Σλοβενία υποστήριξαν τα Σκόπια. Και τέλος – κι εδώ μάλλον κατάλαβα καλά – η κυβέρνηση πήγε σε μια διαπραγμάτευση με το καλό κατευόδιο της αντιπολίτευσης. Μα τι στο διάολο γίνεται; Δεν κανονίζονται όλα σ’ αυτό τον κόσμο από τους Αμερικάνους; Δεν τα είχαν αποφασίσει και σχεδιάσει από πριν; Δεν είναι όλος ο κόσμος εναντίον του ελληνισμού; Δε μας διαιρούν για να βασιλεύουν; Δε θέλουν όλοι το κακό μας; Γιατί οι Εβραίοι δεν υποστήριξαν περισσότερο τα Σκόπια για να υποστούμε μια ακόμα ήττα; Πώς είναι δυνατόν οι πολιτικοί μας να μη λειτούργησαν προδοτικά, αφού κι αυτοί είναι βαλτοί από τους Αμερικάνους (που φυσικά κινούνται από τους Εβραίους); Δηλαδή όλα αυτά που μας έλεγαν για διαπραγματεύσεις, αλήθεια ήταν; Όντως συζητούσαν και το πάλευαν; Και όντως οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι είδαν το δίκιο μας και το παραδέχτηκαν; Και πώς το καταφέραμε αυτό; Ογκώδη συλλαλητήρια δεν έγιναν. Εμπάργκο στα Σκόπια δεν κάναμε. Ούτε σε κανέναν άλλον. Στις παιδιάστικες προκλήσεις των Σκοπιανών δεν απαντήσαμε, ούτε καν πήγαμε να κλαφτούμε σε κανέναν. Τους αφήσαμε να εκτεθούν μόνοι τους. Τελικά μήπως ασκήσαμε για μια φορά σοβαρή διπλωματία; Μήπως πήγαμε με σχέδιο γνωρίζοντας τη θέση μας, την αξία μας και τα συμφέροντά μας; Μήπως αναζητήσαμε συμμάχους, δείχνοντάς τους όχι τα δίκια μας και την αρχαία κληρονομιά μας, αλλά τα δικά τους συμφέροντα; Μήπως αυτούς που δε μας υποστήριξαν, τους αντιμετωπίσαμε στο πλαίσιο της διαφοράς συγκυριακών στρατηγικών συμφερόντων και όχι σαν ιστορικούς εχθρούς του έθνους; Μήπως αποβάλλαμε τα εθνικά μας κόμπλεξ (τουλάχιστον σε επίπεδο πολιτικής ηγεσίας); Στην περίπτωση που ισχύουν αυτά τα «μήπως», τα προβλήματα που θα αντιμετωπίσουμε ως λαός είναι τεράστια. Διότι πλέον, πεθαίνουν οι δαίμονες. Διότι γίνεται φανερό ότι για τα προβλήματά μας δε φταίνε οι Αμερικάνοι, οι Εβραίοι, οι Κινέζοι, οι κομμουνιστές, οι Τούρκοι. Διότι φαίνεται ότι αν πάψουμε την κλάψα κι αν σταματήσουμε να αποδίδουμε την ευθύνη της εθνικής μας βλακείας σε εξωτερικούς εχθρούς, θα ανακαλύψουμε τη δική μας ευθύνη. Ίσως δεν είναι στόχος όλου του κόσμου να σβήσει τον ελληνισμό. Μπορεί καθένας να έχει δικά του συμφέροντα, που άλλοτε ταιριάζουν και άλλοτε διαφέρουν από τα δικά μας. Μπορεί οι διεθνείς σχέσεις να μην είναι αποτέλεσμα σιωνιστικού σχεδίου κατά του ελληνοχριστιανικού πολιτισμού, αλλά μια διαρκής ζύμωση στόχων, δυνατοτήτων και ευκαιριών. Αν λοιπόν δεν έχουμε εξωτερικούς εχθρούς, ποιον να κατηγορήσουμε για τα προβλήματά μας;
