ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ

Μόλις διάβασα ένα άρθρο του “σεβασμιότατου” μητροπολίτη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας, Αμβρόσιου, στο blog του, (ναι, ο σεβασμιότατος είναι blogger), με τίτλο:

Τι σχέση έχει ο ευτελισμός της ηθικής με την απογραφή; Γράφει ο Αγιατολάχ.. ε, εννοώ ο Μητροπολίτης:

1. Δεν υπάρχει ερώτηση για το θρήσκευμα! Γιατί; Σύμφωνα με τον ίδιο, γιατί “οι ξένες δυνάμεις, που μας κυβερνούν, και σχεδιάζουν την «παγκοσμιοποίηση» αφ΄ενός και αφ΄έτέρου οι πολιτικοί μας, δηλ. οι υποτακτικοί τους, οι οποίοι αποτελούν τα εκτελεστικά τους όργανα στο ελλαδιστάν, μας οδηγούν με αργά, πλήν όμως σταθερά, βήματα, στο λεγόμενο «κοσμικό Κράτος» δηλ. στο Κράτος, όπου δεν γίνεται καμμιά αναφορά στο Θεό! »

Προφανώς, θα έπρεπε να έχουμε ένα θεοκρατικό κράτος, τύπου Ιράν, για να μην ευτελιστούμε ηθικά και εθνικά. Πραγματικά δεν ξέρω αν το “ελλαδιστάν” το αναφέρει ειρωνικά ή ως το κράτος των ονείρων του. Το ότι το θρήσκευμα είναι προσωπικό θέμα του καθενός και δεν αφορά με κανένα τρόπο το κράτος, δεν έχει καμιά ιδιαίτερη σημασία.

Ή μάλλον έχει. Για μια θρησκεία η οποία επιδοτείται από το κράτος, διαπλέκεται μαζί του και επιδιώκει όχι τη σωτηρία της ψυχής, αλλά το συναγελασμό με την εξουσία, το να απογραφούν τα μέλη της είναι ζήτημα μέγιστης σημασίας. Ιδιαίτερα όταν όλοι έχουν βαφτιστεί  Χριστιανοί Ορθόδοξοι σχεδόν υποχρεωτικά και απαντούν αυτόματα ότι αυτό είναι το θρήσκευμά τους , μια σχετική ερώτηση στην απογραφή τι αποτέλεσμα θα έδινε; Προφανώς κάπου 90% Χ.Ο. Με αυτό τον τρόπο, ένας αριθμός με μικρή σημασία (δεν δείχνει το βαθμό της πίστης, την εμπιστοσύνη στους ιεράρχες, την αποδοχή ή όχι των εκκλησιαστικών κανόνων) θα ερχόταν σε ευθεία αντίθεση με τις άδειες εκκλησίες και την κοινωνική πραγματικότητα, που πλέον απέχει πάρα πολύ από την “Ελληνοχριστιανική” παράδοση. Και ο κάθε Αμβρόσιος, Ιερώνυμος, Άνθιμος κλπ θα μπορούσε να υποστηρίζει ότι εκπροσωπεί το σύνολο του λαού.

Πρόκειται για ένα ξεκάθαρο παιχνίδι εξουσίας, πράγμα που φαίνεται επιπλέον και από την επίκληση στις ξένες δυνάμεις που απεργάζονται την καταστροφή μας.

Από το κείμενο είναι ξεκάθαρο ότι το κοσμικό κράτος θεωρείται μια κατάρα δυτικού τύπου (με τις απαραίτητες εβραιοσιωνιστικές πινελιές), που θα πρέπει να αποφύγουμε πάση θυσία. Για να στηρίξει δε το σκεπτικό του επικαλείται και άλλα δεινά που μας έχουν βρει: τον πολιτικό γάμο και την πολιτική κηδεία(!). Θεωρώ απλή σύμπτωση ότι και τα δύο αποτελούν πηγές εσόδων για την εκκλησία και τους εκπροσώπους της, και μάλιστα αφορολόγητων (εκτός αν υπάρχει άνθρωπος που έχει πάρει απόδειξη από παπά σε τρισάγιο, μνημόσυνο κτλ).

Και βέβαια το μέγιστο κακό που μας βρήκε – κατά τον Αμβρόσιο – ήταν η αφαίρεση του θρησκεύματος από τις ταυτότητες. Προφανώς, με αυτή την κίνηση οι χριστιανοί μειώθηκαν δραματικά και όσοι έμειναν είναι λιγότερο χριστιανοί. Ή – θα μπορούσε να σκεφτεί κάποιος δαιμονισμένος – δεν έχουμε το θρήσκευμα στην απογραφή, δεν το έχουμε και στις ταυτότητες, έχουμε και άδειες εκκλησίες, πώς στην ευχή του Θεού θα αποδείξουμε ότι εκπροσωπούμε κάποια υπολογίσιμη δύναμη;

2. Το δεύτερο τεράστιο κακό που μας επέβαλαν οι ξένες δυνάμεις στην απογραφή είναι η επισημοποίηση του όρου “σύντροφος”. Αντιγράφω τον αντιπρόσωπο του Θεού:

“Διότι στη δεύτερη σελίδα του σχετικού εντύπου και κάτω από το κεφάλαιο  «Β΄. ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΚΑΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΕΛΩΝ ΤΟΥ ΝΟΙΚΟΚΥΡΙΟΥ» υπάρχουν επτά (7) στήλες, εκ των οποίων η τρίτη έχει επικεφαλίδα «Σύζυγος¨ η δέ τέταρτη στήλη έχει επικεφαλίδα τη λέξη «Σύντροφος». Με τον τρόπο αυτό καταπατείται η χριστιανική Ηθική και χλευάζεται ο Νόμος του Θεού!”

Πιο πάνω έχει φροντίσει να στολίσει τη “σύντροφο” με πολλά ωραία επίθετα χριστιανικής αγάπης, όπως “πόρνη”, “μοιχαλίδα”, και “παλλακίδα”. Ευτυχώς δεν κάνει λόγο για την πρέπουσα αντιμετώπιση τέτοιων γυναικών, όπως κάνουν οι συνάδελφοι στο Αφγανιστάν.

Εδώ σηκώνω τα χέρια ψηλά! Αλλά αν κάποιος έχει απορία για το πόσοι είναι οι – κατά Αμβρόσιο – χριστιανοί, ας σκεφτεί πόσους ξέρει που συμβιώνουν μόνο μετά το γάμο και περιμένουν την ευλογία του Θεού (και των αντιπροσώπων του) για να πηδήξουν… ε, να συνουσιαστούν, εννοώ. Και μόνο για αναπαραγωγή, εκτός νηστειών και εορτών. Μη χειρότερα!

Όλα τα παραπάνω λοιπόν, σύμφωνα με τον Αμβρόσιο συνιστούν:

α) Ταπείνωση της ορθοδόξου ιδιότητας (αν το Κράτος δε σε ρωτάει πού πιστεύεις, σε ταπεινώνει)

β) Ευτελισμό και χλευασμό της Χριστιανικής Ηθικής (αν δε σε ρωτάει πού πιστεύεις, κοροϊδεύει τη Ηθική σου και τη ευτελίζει)

γ) Νομιμοποίηση της παρανόμου συμβιώσεως (δεν έχει σημασία που δεν είναι παράνομη για το κράτος – είπαμε, το κοσμικό κράτος είναι έργο του σατανά)

Και έτσι, ο Αμβρόσιος δεν θα απογραφεί.

Ε, και;