Είναι άραγε τόσο διαφορετικό να είσαι πολιτικός από το να είσαι πολίτης; Είναι απαραίτητο κάθε φορά που χρειάζεται να μιλήσεις, να μη λες απολύτως τίποτα; Είναι κάποιου είδους παράδοση ο δημόσιος λόγος των πολιτικών και ειδικά της κάθε κυβέρνησης να είναι τόσο απογοητευτικά άνευρος, ανούσιος, ανόητος;

Η παρακάτω παράγραφος είναι από το site του ΣΚΑΪ:

“Σύμφωνα με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, Γιώργο Πεταλωτή, ο Έλληνας πρέσβης στο Ισραήλ βρίσκεται στο χώρο κράτησης των μελών της αποστολής για να συντονιστεί ο επαναπατρισμός των Ελλήνων.

Σε ερώτηση για το εάν η κυβέρνηση θα προχωρήσει σε διακοπή της συμφωνίας στρατιωτικής συνεργασίας με το Ισραήλ ή σε ανάκληση του Έλληνα πρέσβη, ανέφερε ότι το Ισραήλ έχει συγκεκριμένη πολιτική και τακτική και πως από εκεί και πέρα η ελληνική κυβέρνηση έχει κάνει όλες τις δέουσες ενέργειες.”

Η ερώτηση συγκεκριμένη: Έχουμε μια στρατιωτική συνεργασία με το Ισραήλ, ένα κράτος – τσαμπουκά, που παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα, δεν σέβεται κανενός είδους διεθνές δίκαιο, σκοτώνει πολίτες άλλων χωρών σε διεθνή ύδατα, δολοφονεί εχθρούς του σε ξένα εδάφη, φέρεται στους Παλαιστίνιους όπως ο Χίτλερ στους Εβραίους, αλλά έχει έναν φοβερά εκπαιδευμένο στρατό, με τον οποίο, από ότι φαίνεται, δεν θέλει κανείς να τα βάλει. Αυτό το κράτος – τσαμπουκάς – τρομοκράτης συνέλαβε Έλληνες πολίτες παράνομα, απείλησε τη ζωή τους σε διεθνή ύδατα, τους κρατά φυλακισμένους χωρίς απαγγελία κατηγορίας (ανθρώπινο δικαίωμα), χωρίς επικοινωνία με δικηγόρους ή πρεσβεία (άλλο ανθρώπινο δικαίωμα) και χωρίς ενημέρωση των συγγενών και της χώρας τους.

Και η ερώτηση είναι απλή: συνεχίζουμε να συνεργαζόμαστε μαζί τους ή όχι;

Κάποιες πιθανές απαντήσεις είναι οι εξής:

1. Ναι. συνεχίζουμε να συνεργαζόμαστε, γιατί συμφωνούμε με την τακτική του Ισραήλ και με τη συνεργασία αυτή θα θέλαμε να μάθουμε πώς θα γίνουμε κι εμείς τέτοιοι τσαμπουκάδες, ώστε να γράφουμε στα παλιά μας τα παπούτσια τη διεθνή κοινότητα, να κάνουμε όλους τους Έλληνες έφεδρους πολεμιστές Α’ διαλογής και να μη μας κουνιέται κανείς.

ή

2. Ναι, συνεχίζουμε να συνεργαζόμαστε, γιατί αυτά που έχουμε να κερδίσουμε από αυτή τη συνεργασία είναι πιο πολλά και σημαντικά από το να κάνουμε μια κίνηση διαμαρτυρίας. Έτσι κι αλλιώς οι Ισραηλινοί δεν θα συγκινηθούν, γιατί αυτό που λέμε “στρατιωτική συνεργασία” δεν είναι  συνεργασία, αφού εμείς κερδίζουμε πιο πολλά. Έτσι δεν μας συμφέρει ιδιαίτερα να την κόψουμε και οι Έλληνες ακτιβιστές ας κόψουν το λαιμό τους. Στο κάτω κάτω, αριστεροί είναι… Άσε που οι Ισραηλινοί σκότωσαν και μερικούς Τούρκους, άρα καλό μας έκαναν.

ή

3. Όχι, σκοπεύουμε να διακόψουμε τη συνεργασία μας και να ανακαλέσουμε τον Έλληνα πρέσβη, γιατί πιστεύουμε ότι κανείς δεν μπορεί να απειλεί Έλληνες πολίτες για οποιοδήποτε λόγο και σε οποιοδήποτε σημείο του πλανήτη. Για λόγους αρχής λοιπόν το ελληνικό κράτος δεν συνεργάζεται με κράτη – τρομοκράτες και δεν επιθυμεί κανενός είδους στρατιωτική ή άλλη τεχνογνωσία από αυτά. Και σε περίπτωση που οι Έλληνες πολίτες δεν είναι στα σπίτια τους σε 24 ώρες και αποζημιωμένοι, ο Ισραηλινός πρέσβης θα απελαθεί πάραυτα και θα μελετήσουμε περαιτέρω ενέργειες μαζί με τους συμμάχους μας στο ΝΑΤΟ.

ή

Όχι, σκοπεύουμε να διακόψουμε κάθε συνεργασία, όχι μόνο στρατιωτική, να ανακαλέσουμε τον πρέσβη μας και να συλλάβουμε 31 Ισραηλινούς πολίτες, οι οποίοι θα αφεθούν ελεύθεροι αμέσως μόλις οι Έλληνες περάσουν την πόρτα του σπιτιού τους.

Όλες οι παραπάνω απαντήσεις έχουν δύο κοινά: είναι συγκεκριμένες και δεν περιέχουν τη λέξη “συγκεκριμένο”. Αντίθετα, η απάντηση του κυβερνητικού εκπροσώπου περιέχει τη λέξη “συγκεκριμένη” και είναι μια απόλυτη μπούρδα!

Δεν μας λέει τι γνώμη έχει η ελληνική κυβέρνηση για την πολιτική και τακτική του Ισραήλ, η οποία τουλάχιστον είναι συγκεκριμένη.

Ούτε μας λέει ποιες είναι οι “δέουσες ενέργειες”. “Δέουσες” με βάση τι; Τα εθνικά συμφέροντα; Το ενδιαφέρον μας για την τήρηση της διεθνούς νομιμότητας; “Δέουσες” με βάση την οικτρή διακυβέρνηση ή την οικτρή θέση μας στο διεθνή χώρο;

Και δεν θέλω να γίνω τόσο απαιτητικός, αλλά μήπως η κυβέρνηση θα έπρεπε να μας ξεκαθαρίσει αν έστω έχει την ικανότητα να σκεφτεί κάτι, ακόμα και αν δεν μας το λέει; Να αρκεστούμε δηλαδή σε μια δήλωση του τύπου “έχουμε σκεφτεί ήδη 3- 4 εναλλακτικά σενάρια και συζητάμε με τους ειδικούς αναλυτές των υπουργείων Εξωτερικών και Εθνικής Άμυνας ποιο θα εξυπηρετήσει καλύτερα τα εθνικά μας συμφέροντα. Θα μας επιτρέψετε όμως να σας ανακοινώσουμε τι κάναμε και γιατί και όχι τι θα κάνουμε, ώστε να μην προειδοποιήσουμε και τους άλλους”.

Χμ, τώρα που το ξαναβλέπω το τελευταίο, μάλλον δεν στέκει. Άκου συζητάμε με ειδικούς αναλυτές… Μπα, σε καλό μου…